„Uczniowie – misjonarze” – Ojciec Pio – Bądź domem ulgi w cierpieniu

List formacyjny do Grup Modlitwy Ojca Pio w Polsce

Drodzy Sympatycy, Czciciele, Członkowie, Animatorzy i Moderatorzy Grup Modlitwy Ojca Pio w Polsce! W Adwencie rozpoczęliśmy w Kościele katolickim w Polsce rok formacyjny 2026 pod hasłem „Uczniowie – misjonarze”. Chcemy w tym roku odkrywać wraz ze św. Ojcem Pio znaczenie bycia uczniami Pana Jezusa i Jego misjonarzami w naszym osobistym życiu, w Grupach Modlitwy i we wspólnocie parafialnej Kościoła. Podejmijmy wspólną drogę formacji i misji by poddać się impulsowi do odnowy życia parafialnego i pogłębienia osobistej relacji z Jezusem Chrystusem. Wśród narzędzi formujących wzrost duchowy wymienia się: modlitwę, liturgię, słowo Boże, życie sakramentalne i spotkania w grupach. Dokumenty Soboru Watykańskiego II zawierają zachętę dla nas chrześcijan: „Wszystkim wiernym zlecony jest wspaniały obowiązek współdziałania, by Boska Nowina o zbawieniu została poznana i przyjęta przez wszystkich ludzi na całym świecie… Świeccy posiadają niezliczone okazje do prowadzenia apostolstwa w zakresie ewangelizacji i uświęcenia. Samo świadectwo życia chrześcijańskiego i dobre czyny spełnione w duchu nadprzyrodzonym mają moc przyciągania ludzi do wiary i do Boga. Powołanie chrześcijańskie ze swej natury jest powołaniem do apostolstwa”. Apostolatem numer jeden jest głównie świadectwo dobrego przykładu. Papież Paweł VI zauważył, że polem właściwym dla ewangelizacyjnej aktywności jest szeroka i bardzo złożona dziedzina polityki, życia społecznego, gospodarki; dziedzina kultury, nauki i sztuki, stosunków międzynarodowych, środków przekazu społecznego; do tego dochodzą dziedziny otwarte na ewangelizację, jak miłość, rodzina, wychowanie dzieci i młodzieży, praca zawodowa, cierpienia ludzkie… Nasz patron św. Ojciec Pio stwierdził: „Czuję, jak ściska się moje serce gdy widzę, że tak wiele dusz odchodzi od Jezusa. Lodowacieje krew w moich żyłach i w sercu, że tak wiele dusz odchodzi od Boga, źródło wody żywej tylko z tego powodu, że doświadczają głodu słowa Bożego… Żniwo jest naprawdę wielkie, a robotników tak mało. Kto zbierze zboże na polu Kościoła, zboże, które jest tak dojrzale? Czy zostanie ono zmarnowane na skutek niewystarczającej liczby robotników? Czy nie zostanie ono zebrane przez emisariuszy szatana, których jest tak wielu i którzy są tak aktywni? Módlmy się więc za święty Kościół, naszą najlepszą matkę… Stygmatyk zachęca by „nie żałować nigdy czasu i sił, który się poświęciło chwale Bożej i zbawieniu dusz. Ten czas nigdy nie jest zmarnowany… Serce Pana Jezusa powołało nas nie tylko dla naszego uświęcenia, ale także dla uświęcenia innych duch. Jego serce chce, abyśmy Mu pomagali w zbawianiu dusz…” Ludzie potrzebują Chrystusa, a Chrystus zechciał ich potrzebować. Dawać Pana Jezusa oznacza być narzędziem, przez które Bóg się udziela innym. Czuję się jak ołówek w ręku Boga. Bóg pisze poprzez nas i pisze dobrze, nawet jeśli jesteśmy niedoskonałym narzędziem – mawiała św. Matka Teresa z Kalkuty. Pierwszym ubóstwem narodów jest nieznajomość Chrystusa. Aby stać się użytecznym głosicielem słowa Bożego na zewnątrz, najpierw trzeba w siebie wewnątrz stać się Jego słuchaczem i uczniem. Jak pisali święci: Kto pełen jest Chrystusa, ten bez trudu znajdzie środki i drogi, jakimi pozyska dla Chrystusa innych. Nie można spotkać Pana i milczeć.

Chciejmy w tym roku bardziej włączyć się w różne wydarzenia duszpasterskie w naszych parafiach i diecezjach, a także w rejonowe spotkania Grup Modlitwy Ojca Pio. Chciejmy osobiście bardziej poznawać, pokochać i pokazać innym, co dobrego mamy w sobie i naszym Kościele katolickim, parafiach i Grupach Modlitwy. Sami umocnieni wiarą, nadzieją i miłością do Pana Jezusa oraz Jego Kościoła, zabiegajmy o dobro duchowe również dla innych. Z jednej strony chciejmy umocnić się i zaangażować w Kościele katolickim i Grupach Modlitwy Ojca Pio, a z drugiej pragnijmy dotrzeć, pomóc i zaprosić inne osoby do naszych wspólnot.
Z pomocą Ducha Świętego niech wszystkie Grupy Modlitwy Ojca Pio dla nas i dla innych osób staną się miejscami doświadczenia miłości Bożej i ludzkiej oraz wyrazem troski Kościoła katolickiego.

Serdecznie zapraszam Was na: Ogólnopolskie Czuwanie GMOP w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie Łagiewnikach (20 VI 2026), Kongres Animatorów i Moderatorów GMOP w Tenczynie (11-13 IX 2026), Kongres Animatorów i Moderatorów GMOP w Gdańsku (dla północnej części Polski, 10 X 2026), Czuwanie GMOP na Przeprośnej Górce i w Częstochowie (26/27 IX 2026), Czuwanie GMOP w Sanktuarium św. Ojca Pio w Warszawie Gocławiu (16 V 2026), Spotkanie kapłanów opiekunów GMOP w Częstochowie (9 IX 2026), Rekolekcje ze św. Ojcem Pio dla kapłanów i zakonników w Tenczynie (14-17 IX 2026), Rekolekcje ze św. Ojcem Pio w Tenczynie (6-8 XI 2026), Czuwanie GMOP w Sanktuarium św. Ojca Pio w Terliczce (13/14 XI 2026).

Okazujmy również wsparcie modlitewne, materialne i finansowe dziełom miłosierdzia zleconym Grupom Modlitwy Ojca Pio, takim jak Dom Ulgi w Cierpieniu w San Giovanni Rotondo, Dziełu Pomocy Ojca Pio w Krakowie i innym.

Drodzy! Dziękuję Wam za tworzenie Grup Modlitwy Ojca Pio i zaangażowanie w ich duchowy oraz liczebny rozwój. Niech Pan Jezus Chrystus błogosławi czas 2026 roku, nasze życie i posługę, nasze Grupy Modlitwy Ojca Pio i bliskich!

Z wdzięcznością i modlitwą br. Robert Krawiec OFMCap

krajowy koordynator Grup Modlitwy Ojca Pio

Historia

Pietrelcina, mała miejscowość na zachodzie Włoch. Miejsce jak wiele innych, biednych prowincji, niewyróżniających się u końca XIX w. I tam oto przychodzi na świat Franciszek. Dziecko, które od najmłodszych lat prowadzi mistyczną rozmowę z Bogiem. Często przebywa w parafialnym kościółku, i kocha obcować z przyrodą. Mimo, iż miejsce jest jak wiele innych, on potrafi dostrzec moc stwórczą samego Boga. Przesiadując całymi dniami na wypasaniu owiec, od najmłodszych lat miał możliwość nawiązania kontaktu z niebem. Rzeczy, postacie, głosy, które widywał i słyszał były dla niego całkiem naturalne i dopiero nadchodzący czas pokazał, że jest w tym odosobniony. I tak pewnego dnia do drzwi domu zapukał podróżujący zakonnik, którego przyjęli w jego podróży rodzice małego Franciszka. Pielgrzym zrobił nie małe wrażenie na młodym chłopcu, który zapragnął być także zakonnikiem i mieć nie mniejszą brodę niż on. Ojciec, widząc prawdziwy głos Boży w swoim synu, postanowił wyemigrować do Ameryki w celu zarobienia pieniędzy na edukację syna. Franciszek wstępuje do zakonu. Próby jakich musiał doświadczyć w pierwszych latach nie pozostawiały złudzeń, iż jest osobą pokorną, posłuszną i gorliwą, i jest godny święceń kapłańskich. Zdrowie już wyświęconego na Ojca Pio Franciszka nie było jego mocną stroną. Wynikało to z faktu, że przyjmował wiele cierpienia wielu osób, które musiał odchorować. I to doprowadziło go do przyjęcia największego daru od Pana Jezusa 20 IX 1918 w postaci stygmatów za grzechy innych ludzi, które wywarły wpływ na całe dalsze jego życie. Sam, uważał, że widok ran wpędza jego w zawstydzenie i zakłopotanie, i prosił wielokrotnie Boga, aby je ukrył i pozostawił rany niewidoczne, jednocześnie nie umniejszając cierpienia. Bóg jednak miał wielkie plany w stosunku do Ojca Pio co wymagało od niego niejednokrotnie heroicznej postawy. Za jego przyczyną doszło do nawrócenia niezliczonej liczby osób, które trwa do dnia dzisiejszego. Mimo zmasowanych prześladowań, także ze strony Kościoła, nie poddał się w walce o miłość i nie wypowiedział posłuszeństwa. W momencie, kiedy jego zdrowie było na krawędzi, i wydawało się, że jego dni są już policzone, pielgrzymująca figura Matki Bożej z Fatimy wyciągnęła go z sideł śmierci. Doznał uzdrowienia, takiego samego jakich inni doznawali za jego wstawiennictwem. Przykład życiowej postawy św. Ojca Pio może być wzorem każdego katolika w walce o wieczną miłość.

Modlitwa

Ojcze Niebieski, dziękuję Ci za to, że mnie kochasz. Dziękuję Ci za zesłanie Twojego Syna, Pana naszego Jezusa Chrystusa na świat, aby mnie zbawił i uwolnił. Ufam w Twą moc i łaskę, która wspiera i leczy mnie. Kochający Ojcze, dotknij mnie teraz swoimi uzdrawiającymi dłońmi, bo wierzę, że jest Twoją wolą abym był zdrowy na ciele, umyśle, duszy i duchu.

Okryj mnie najszlachetniejszą krwią Twojego Syna, naszego Pana Jezusa Chrystusa od czubka mej głowy do podeszwy mych stóp. Wyrzuć to, czego nie powinno być we mnie. Wylecz niezdrowe i nieprawidłowe komórki. Otwórz zablokowane tętnice i żyły oraz odbuduj i dopełnij wszelkie uszkodzenia. Usuń wszystkie stany zapalne i przemyj infekcje mocą najdroższej krwi Jezusa. Niech ogień Twej uzdrawiającej miłości przejdzie przez całe moje ciało w celu uzdrowienia tak, aby funkcjonowało ono w sposób w jaki Ty je stworzyłeś. Dotknij też mego umysłu i moich emocji, nawet najgłębszych zakamarków mojego serca.

Napełnij mnie swoją obecnością, miłością, radością oraz pokojem i przyciągaj jeszcze bliżej do siebie w każdym momencie mojego życia. Ojcze, napełnij mnie Swoim Duchem Świętym i upoważnij do czynienia wszystkiego co się da, aby moje życie przynosiło chwałę i cześć Twemu świętemu imieniu. Proszę Cię o to w imię Pana Jezusa Chrystusa. Amen.