„Głos Ojca Pio” [GOP 160/4/2026] zaprasza na spotkanie z aniołem gościnności. Dowiemy się od niego, jak najlepiej przyjmować gości i czy każdemu, kto puka do naszych drzwi, trzeba otworzyć. Jednym słowem poznamy, na ile prawdziwe jest stwierdzenie „gość w dom, Bóg w dom”. W dziale poświęconym Ojcu Pio znajdziemy artykuł o zażyłości łączącej go ze Świętym Michałem Archaniołem, który pomagał mu w walce z siłami zła. Ponadto w numerze o tym, jak to się stało, że św. Krzysztof został patronem kierowców i czy można oddawać cześć aniołom. W nowej rubryce „Sto mrugnięć tetryka” felieton pt. „Jak nie doprowadzić do zabójstwa w afekcie”.
W następnym numerze o Aniele Pocieszenia: – jak przygotować się do śmierci i jak ją przeżywać, – jak zyskać sprawność w umiejętnym pocieszaniu, – wspomnienie 800-lecia śmierci św. Franciszka z Asyżu, – mało znana historia św. Urszuli, patronki dobrej śmierci, a także – archaniołowie: Michał, Rafał i Gabriel. Kim są? Jakie zadania powierzył im Bóg? – i rozmowa z Lidią Jazgar o Bractwie Aniołów Stróżów.
wydanie papierowe: ZOBACZ wydanie elektroniczne: ZOBACZ
Współczesny kult Antoniego Padewskiego, patrona ludzi i rzeczy zaginionych, jest równie żywy, jak niegdyś. Zwracają się do niego ludzie z całego świata. We wtorki, uznawane za dni szczególne w jego przypadku, składają prośby o odnalezienie zgubionych przedmiotów lub rozwiązanie trudnych spraw. Popularną praktyką jest również „chlebek św. Antoniego”, czyli zwyczaj rozdawania pieczywa ubogim, powstały z obietnicy pewnej kobiety, która odzyskała swoje dziecko za wstawiennictwem świętego. W Polsce modne są tak zwane „skarbonki św. Antoniego”, z których datki przeznacza się na pomoc potrzebującym, zwłaszcza dzieciom i młodzieży.Przed liturgicznym wspomnieniem św. Antoniego, często przez dziewięć wtorków przed tą datą, odprawia się nowennę ku jego czci. Specjalne nowenny przed tą uroczystością odprawia się także od 4 do 12 czerwca. Wiele parafii ponadto organizuje co tydzień, najczęściej we wtorki, nabożeństwa do św. Antoniego. Najbardziej znana forma kultu to „Trzynasty św. Antoniego”, nabożeństwo odprawiane 13. dnia każdego miesiąca, które gromadzi tysiące wiernych w sanktuariach na całym świecie. Po śmierci św. Antoniego w 1231 roku cuda nie ustały, a wręcz się nasiliły. W ciągu pierwszego roku udokumentowano ponad pięćdziesiąt cudownych uzdrowień za jego wstawiennictwem. Najbardziej spektakularne przypadki dotyczyły przywrócenia wzroku niewidomym dzieciom oraz uzdrowienia sparaliżowanych. Do dziś wierni zgłaszają odnajdywanie zagubionych przedmiotów po modlitwie za jego wstawiennictwem, co przyczyniło się do nadania mu tytułu patrona rzeczy zgubionych. Obecnie język i struny głosowe największego w historii kaznodziei przechowywane są w szklanych relikwiarzach w Bazylice św. Antoniego w Padwie. Tam też regularnie odnotowuje się przypadki niewytłumaczalnych uzdrowień, szczególnie w każdy wtorek – dzień tradycyjnie poświęcony świętemu.W 1664 roku w Radecznicy na wzgórzu zwanym Łysą Górą rozpoczęły się – jedyne na świecie udokumentowane i potwierdzone – objawienia św. Antoniego, podczas których miał on nakazać tkaczowi Szymonowi zbudowanie w tym miejscu świątyni. Trzynaście lat później podobnych objawień doświadczył cieśla z Łagiewników. W 1667 roku powstała kaplica w Radecznicy, gdzie sprowadzono bernardynów. Szybko zaczęto wznosić drewniane zabudowania kościoła i klasztoru, a specjalna komisja teologów przesłuchała świadków zdarzeń i osoby, które doznały tu łask. Na początku XVIII wieku zrodziła się tradycja odpustów, obchodzonych do dzisiaj 13 czerwca, które gromadzą wiele ludzi. W każdy wtorek – dzień śmierci św. Antoniego – w Radecznicy odbywają się nabożeństwa dziękczynno-błagalne. Przed obrazem z jego wizerunkiem zakonnicy śpiewają łacińskie oficjum brewiarzowe, ułożone zaraz po kanonizacji przez Juliana ze Spiry. Responsorium tego oficjum jest powszechnie znane: Si quaeris miracula („Jeśli szukasz cudów, idź do Antoniego”). Święty Antoni Padewski patronuje Drohiczynowi, gdzie w kościele pofranciszkańskim znajduje się jego łaskami słynący obraz. Można tam usłyszeć składający się z blisko trzydziestu zwrotek „Kantyk do św. Antoniego Padewskiego”, który w ostatnich latach jest śpiewany w wersji skróconej do jedenastu zwrotek. Odbywa się tam także cieszący się ogromną popularnością coroczny odpust św. Antoniego. Święty Antoni przez długie lata ukrywał przed światem swoją prawdziwą twarz. Teraz można ją zobaczyć. Jej rekonstrukcję przeprowadził Cícero Moraes, projektant 3D z Brazylii, który jest jednym z największych ekspertów w tej dziedzinie. Powstała we współpracy z Centrum Studiów Antoniańskich, Muzeum Antropologii Uniwersytetu w Padwie, Centrum Technologii Renato Archer i archeologiczną grupą badawczą Arc-Team. Chcesz dowiedzieć się, dlaczego św. Antoni został patronem ludzi i rzeczy zaginionych? Przeczytaj książkę „Święty od Orzecha” Pełna niezwykłych przygód, cudów i legend opowieść o św. Antonim – patronie ludzi oraz rzeczy zaginionych. Autorka, posługując się barwnym językiem gawędy, zabiera czytelników w fascynującą podróż do świata, w którym ryby słuchają kazań, zwierzęta oddają cześć Najświętszemu Sakramentowi, a wiara potrafi dokonywać rzeczy niemożliwych. To inspirująca lektura dla młodszych i starszych, pokazująca, że świętość może być prawdziwą przygodą.Daj się porwać świętości! Ona wcale nie jest nudna, a wprost przeciwnie: barwna i ciekawa. Przeczytaj fragment i przekonaj się sam:Brat Antônio niezadowolony z wiadomości wrócił do celi, gdzie pogrążył się w modlitwie: Dobry Boże, dla Ciebie nie ma rzeczy niemożliwych. W imię Twego Syna rozkazuję Szatanowi, aby oddał spisane wykłady. W tym czasie, a była już głęboka noc, uciekinier zamierzał przeprawić się przez most. Kiedy na nim stanął, nagle pojawiła się przed nim budząca grozę karłowata, przysadzista postać bez twarzy. Matko Boska, diabeł przede mną stoi! – wytrzeszczył oczy, nie dowierzając temu, co widzi. Wracaj! – syknęła złowieszczo bestia, zagradzając mu drogę.Nowicjusz był śmiertelnie przerażony, ale nie zawrócił. Może to wariat i nie ma się czego bać, pomyślał i starał się bokiem ominąć szpetnego mężczyznę. Nie zdążył jednak zrobić kroku, kiedy ten nagle zaczął niebotycznie rosnąć i w okamgnieniu zatarasował most. Zostaw mnie w spokoju! – krzyknął rozpaczliwie uciekinier. Wtem ciemności zmieniły kolor na purpurowy, a oczom młodzieńca ukazała się bestia o odrażającym wyglądzie, która wyciągnęła pazur w jego kierunku. Wrzucę twoją księgę w wir rzeki, a ciebie uśmiercę i zabiorę do krainy wiecznej rozpaczy! – syknęła piekielnym głosem.Nowicjuszowi włosy na całym ciele stanęły dęba. Nie czekał ani chwili. Wziął nogi za pas i ile tchu w piersi pobiegł do klasztoru.
Książkę „Święty od Orzecha” zamówisz na e-serafin.pl
„Głos Ojca Pio” [GOP 159/3/2026] zachęca do poznania anioła serdeczności. Autorzy pokazują, jak kłaść serce na dłoni i wytrenować nawyki serdeczności, by razem być i ładniej żyć. Mówią też o sercach większych od każdego ludzkiego serca, których kult ma moc zmienić świat. Przykładem Bożej miłości przekraczającej to, co niemożliwe, jest świadectwo cudownego uzdrowienia ze śmiertelnej choroby. W dziale poświęconym Ojcu Pio znajdziemy natomiast tekst o tym, jak on chwytał Boga za serce i otwierał przed ludźmi zdroje miłosierdzia. Ponadto w numerze o tajnych agentach Boga i sabotażystach na usługach Złego oraz porady, jak rozpoznawać nasze codzienne anielskie zwiastowania, a także nowa rubryka „Sto mrugnięć tetryka”, a w niej felieton pt. „Z kobietą na ramie roweru”.
W następnym numerze o Aniele Gościnności: – u cioci na imieninach nie musi być nudno, – jaka prawda kryje się w powiedzeniu: Gość w dom, Bóg w dom, – czy człowiek może oddawać cześć aniołom, – jak bez ponoszenia ciężarów doskonalić się w gościnności, a także – mało znana historia św. Krzysztofa, patrona kierowców, – i w nowej rubryce „Sto mrugnięć tetryka” felieton „Jak o mało nie doszło do zabójstwa w afekcie”.
wydanie papierowe: ZOBACZ wydanie elektroniczne: ZOBACZ
Zmartwychwstanie Jezusa wyznacza rytm roku liturgicznego i z perspektywy wiary jest wydarzeniem kluczowym. Wszystko powinno być mu podporządkowane. W passze Jezusa tkwi niebywała siła, która dla wierzących staje się także radością. Zapytajmy, gdzie leżą jej źródła i jak wydarzenia sprzed dwóch tysięcy lat mogą inspirować chrześcijan dzisiaj. Tekst ks. Przemysław Artemiuk
Aby uzyskać odpowiedzi na postawione pytania, trzeba zmartwychwstanie rozważyć pod kątem historycznym i transcendentnym, a także zastanowić się nad jego znaczeniem w misji Kościoła.
Co wydarzyło się w Jerozolimie? Zacznijmy od faktów. Pytając o wiarygodność historyczną Chrystusowego powstania z martwych, bo ona pozostaje najważniejsza, zwracamy uwagę na dwa znaki: pusty grób i chrystofanie, które wzajemnie się objaśniają i dopełniają. Co takiego przydarzyło się Dwunastu, jakie wydarzenie – by użyć określenia być może nieco niezręcznego – ich „spotkało” i na jakiej podstawie dają oni świadectwo o zmartwychwstaniu Jezusa? „Zgodnie ze wspólnym świadectwem wszystkich czterech Ewangelii uczniowie doszli do tej wiary w dwóch etapach. Najpierw znaleźli pusty grób, a potem Jezus im się ukazywał”. Zdaniem wielu teologów, tradycje o pustym grobie i chrystofaniach trzeba brać łącznie, ponieważ wzajemnie się one objaśniają i dopełniają. „Sam pusty grób nie prowadzi jeszcze do wiary w zmartwychwstanie. To dopiero ukazywanie się Jezusa uczniom wyjaśnia, dlaczego Jego zwłoki nie leżą już w grobie”…
cały artykuł w „Głosie Ojca Pio” [GOP 158/2/2026] wydanie papierowe: ZOBACZ wydanie elektroniczne: ZOBACZ e-wydanie: ZOBACZ
Chociaż byłem katolikiem, nie miałem pewności co do istnienia Boga. Dopiero w pewnym momencie życia zrozumiałem, że On naprawdę istnieje i otrzymałem łaskę Jego głębszego poznania. Czekałem, co wydarzy się dalej.
Ciepłe wezwanie W lipcu 2016 roku pojawiła się okazja wyjazdu na pielgrzymkę do Włoch z bogatym programem, który obejmował niemalże wszystkie najważniejsze miejsca kultu religijnego. Pojechałem na nią bez większych oczekiwań. Podczas zbliżania się do San Giovanni Rotondo ksiądz zaczął opowiadać o cudach, jakie tam się dzieją, między innymi o tym, że ludzie przybywający do grobu Ojca Pio czują swoiste ciepło. Upewniłem się o tym już chwilę później, podczas zwiedzania. Przy sarkofagu z ciałem Ojca Pio tłoczyli się ludzie, wystawiali ręce i dotykali osłaniającej go szyby. Zrobiłem tak samo i wtedy poczułem… ciepło, które przeszło mi przez rękę. Pomodliłem się i pomyślałem, że czeka mnie jakaś zmiana w życiu…
całe świadectwo w „Głosie Ojca Pio” [GOP 158/2/2026] wydanie papierowe: ZOBACZ wydanie elektroniczne: ZOBACZ e-wydanie: ZOBACZ
Waleczne serce. Jak kształtować dojrzały charakter
Chcesz zostać KIMŚ? Przestań przepraszać za to, że żyjesz! Odrzuć uprzedzenia i ćwicz się w cnotach. One, choć współcześnie źle pojmowane, wyśmiewane i obrzydzane, pozwolą Ci wzrastać w siłę. Są bowiem potężną bronią. Dzięki nim wzmocnisz poczucie własnej wartości i odwagę do samodzielnego myślenia.
Ta książka Ci w tym pomoże. Autor nie prawi morałów, ale powołując się na pouczające dykteryjki, wskazuje, jak daleko można zajść, żyjąc wiarą, miłością i nadzieją.
